U bent hier: Homepage » Nieuws » Afscheid van een HBBC - ikoon

Afscheid van een HBBC - ikoon

Donderdag 06 juni 2019 door Willy Verstappen

EEN MEER DAN “STRALEND” AFSCHEID AAN ZIJN GELIEFDE SPORT

Op woensdag 29/5 /19 omstreeks 22.00 uur vertrokken een 30-tal Legends, Diamonds en hun gevolg met “ski-reizen ( nu omgedoopt tot basketreizen) Lauwers” naar het Zwitserse “Bulle” voor Mich’s afscheidstrip. Dat de laadruimte van de bus voor de helft gevuld was met gekende Belgische biersoorten zal vermoedelijk geen enkele HBBC-fan verwonderen. Na een 11 uur durende busreis, waarbij de kinderen sliepen of soesden en de ouderen waakten, vergaapte het ganse gezelschap zich aan het enorme, overweldigende vergezicht vanuit de gehuurde (ski-)chalet. Gaven de weerprognoses wel droog maar bewolkt weer, dan had Mich via zijn connecties toch voor een stralend zonnetje gezorgd. Een zonnetje dat gedurende 4 dagen ter plaatse zou blijven en alle wolken in rook deed opgaan. De eerste dag trok het voltallige gezelschap langs bossen, weiden en velden richting Gruyères. Een historisch stadje en vroegere hoofdplaats van het district Gruyère in het kanton Friburg. Een pittige tocht met flinke kuitenbijters tot aan het enorm schattige stadje. Opvallend was het gemak waarmee de jongsten van de bende de ganse tocht afwerken. Dat de avond van de eerste “Zwitserse” dag eindigde met het nodige Belgische gerstenat aan de buitenhaard tot ver na zonsondergang was ook geen verrassing. Met weinig slaap en nog verzuurde benen vertrokken we op vrijdagochtend vanaf de Nestlé-chocoladefabrieken in Broc ( voor een brokje chocolade proeven bleek er geen tijd) via “Les Gorges De La Jogne” naar le barrage au Lac du Montsalvens . Een adembenemende tocht langs ravijnen, watervallen, loopbruggen, grotten tot aan de stuwdam. Een wilde natuurpracht die je moet gezien hebben. Na een frisse pint en lichte picknick bracht onze chauffeur ons naar de kunstmatige rodelbaan van Moléson-sur-gruyères. Kwestie van de wedstrijdstress voor de avondwedstrijd bij de jongeren wat weg te nemen. Om 18.30 uur startten dan de jeugdwedstrijd die onmiddellijk gevolgd werd door de “Legend”arische afscheidswedstrijd van skipper Mich Meir. Meer hierover later in de wedstrijdverslagen. Tijdens en na de wedstrijd werden de supporters en spelers getrakteerd op Belgische croques, pannekoeken en vooral veel bier. Na deze receptie begaf het ganse gevolg, met in hun zog een 20-tal Bulle-spelers, zich terug naar de chalet boven op den berg om hier te proeven van een door de Bullespelers aangeboden Zwitsers kaasfondue , Zwitserse wijn en nog meer Belgisch ….. juist ja bier. Dat de Zwitsers hun opleiding hadden genoten van Mich Meir werd duidelijk toen de laatsten pas om 05.30 uur de chalet verlieten. Besneeuwde bergpassen noodzaakten de moedigen ons er toe om op zaterdag hun plannen om Montreux te voet te bereiken op te bergen en de trip mee te doen met de bus. In dit schattig stadje aan le lac leman , beter gekend als het meer van Genève, overviel ons direct een Cannes-gevoel. Paraderende mannen en vrouwen langs de promenade rond het meer. Muziekoptredens her en der en bekende sterren of standbeelden van hen om te bewonderen. De kleintjes daagden elkaar uit om het zo lang mogelijk uit te houden in het ijskoude water van dit gigantische meer. Deze toeristische dag werd verder gezet met een echte, door Danny en Johan verzorgde, Belgische BBQ en de natuurlijke bier- en muzieknacht rond het haardvuur buiten. Die avond passeerden bijna alle gekende MICH-hits die uitbundig werden meegezongen of gekweeld. Een bloemlezing uit het repertoire; Ben E King : Stand bij Mich Bruce Springsteen : Pay Mich his money down Maher Zain : Michchalaah Guus Meewis : Het is een nacht ( Vandaag beleef ik hem met Mich) Tammy Wynette : Stand bij your Mich Hans de Booij : Michael ( Het wordt niets zonder jou , Michael) The Beatles : Michael my belle Will Tura: Ik Mich je zo Adamo : Mich’Allah De Kreuners : ik Mich je , blijf bij me Na een korte nacht was het alle hens aan dek om volledig gepakt en gezakt tijdig de bus te bereiken en terug te keren naar de HBBC-heimat en een super, geweldig, fantastisch, zonnig , uitgelaten Mich’s afscheidweekend af te sluiten. Het afscheid van een monument in onze clubgeschiedenis en deze van Bulle Basket. “Onze” speler die we zagen opgroeien van sterke jeugd- tot vaste Heren A- speler en na zijn terugkeer uit Zwitserland van jeugdcoördinator tot sportief manager, van wedstrijd-DJ tot skipper in ons befaamd “Legendsteam. BEDANKT Mich voor wie je was binnen de club en voor het SCHITTERENDE weekend. Het ga je goed en tot ziens.

 

 

2X30 IS ……………………………MICHTIME BULL BASKET (CH) 60-65 HBBC LEGENDARISCHE DIAMONDS (BE)

Met Zwitserse precisie startte op vrijdag 31/05/2019 om 20:00 uur stipt de “Allerlaatste” officiële wedstrijd van skipper Mich in de “ Salle Omnisports” Rue de Dardens 75, 1630 Bulle (CH). Een wedstrijd waarin onze Diamanten Legends het opnamen tegen de oudgedienden van Bulle Basket. Een team van spelers die Mich eeuwen geleden kenden als medespeler of trainer-coach. Met enkele driepunters maakte Stephan de tegenstrever onmiddellijk duidelijk dat het de onze menens was en nadat Tom zijn schoonbroertje enkele malen kopieerde van wat kortere afstand, was het tijd voor Mich om ook zijn schutterstalent nog eens te etaleren. Eenmaal van op vrijworp en een keertje losjes uit de pols van net buiten de bucket verzorgde hij zijn scoringspercentage. Niettegenstaande een eerste score van Jeroen bleven “les rouges” met enkele sterke schutters aanklampen, tot …. de ingevallen Katrijn met drie loopzuivere shotjes op een rij het verschil terug op 6 bracht tot 15 – 21. In kwart twee vielen aanvankelijk de shots van Jeroen plots een stuk beter, liet Tom zijn schutterskwaliteiten enkele malen bewonderen, sneed Mich als een hinde door de verdediging, en liet Peter zijn vrijworpcapaciteiten bewonderen alvorens Stephan ons totaal op 15 stuks bracht. Een aantal dat ook de BULL(S) bereikten zodat we gingen rusten en …. drinken bij 30 – 36. Na de pauze opende Johan van uit het hoekje onmiddellijk de score. Een kunstje dat hij vlak nadien herhaalde. Ook Katrijn legde tweemaal succesvol aan en naar wekelijkse gewoonte knalden ook Jeroen en Stefke nog eens raak. Chayenne die enkele malen haar poging afgeblokt had gezien, werd eenmaal vrijgespeeld onder de ring en werkte beheerst af via het bord. Verder mocht een Zwitserse ancien aan de lijve ondervinden dat zij zich volledig gaf in verdediging. De 12- jarige Gust kreeg in dit deel ook zijn kans en bedankte hiervoor met 2 loepzuivere afstandsshotjes. Een hele belevenis voor hem om te kunnen ballen met papa Jeroen in een officiële wedstrijd. Dat hij bij één van zijn shots vrij was gespeeld door papa Jeroen was niet verwonderlijk gezien ze elkaar blindelings vinden. Met een 2 op 2 haalde hij wel een 100% score. Met een geslaagde vrijworp bracht Peter ons totaal nu op 20 eenheden, waar de thuisploeg slechts 17 tegenover kon zetten. In het laatste kwart was het duidelijk dat onze jongens toch wat last begonnen te krijgen van de stevige kuitenbijters die ze al 2 dagen voor de voeten hadden gekregen en zat echt versnellen er niet meer in. Tegen het betere scoringspercentage van Bulleboys nu, konden aanvankelijk enkel Jeroen en Peter iets tegenover stellen. Probeerde Mich zijn oudploeggenoten wat te helpen of was hij in de waan dat hij nog steeds de jeugdige “Bulle”-speler was? Feit was dat hij een tegenstrever onbegrijpelijk de bal toespeelde zodat deze de baan naar de ring volledig open kreeg. Door de hevige reactie van de andere HBBC-spelers en supporters, trachtte hij zijn fout recht te zetten door zijn goede Zwitserse vriend vervolgens te torpederen en zo zijn laatste “Onsportieve”-fout in zijn carrière op te lopen. In de laatste minuten hielden onze boys het zo gesloten dat de Bull’s niet moesten dromen van een volledige remonte. Op 1 minuut van het einde kreeg Mich dan zijn meer dan verdiende staande applausvervanging, waarna Jeroen de eindstand op het bord zetten met 2 geslaagde vrijworpen. Tijd om de cadeaus uit te wisselen, te aperitieven in de ruime kantine, te kaasfonduen in onze chalet en te starten met een “nacht waarvan ik dacht dat ik hem nooit beleven zou, maar die nacht beleefden wij hem met …..MIIIICHCH” Kwartstanden: 15 - 21 /15 – 15 (rust 30 - 36 / 17 - 20 / 13 – 9 (Eind 60 -65) Scorers : Stephan Tomlow : 15 Jeroen Beutels : 11 Katrijn Van Laarhoven : 10 Tom Thys : 10 Peter Thys : 05 Mich Meir : 05 Gust Beutels : 04 Johan Mertens : 04 Chayenne VanBroeck : 02 Lowie Beutels : coach Evert VanMeeuwen : coach

 

GEVOCHTEN ALS LEEUWEN

BULL BASKET U12 (CH)- KON.HERENTALSE BBC GEMENGD (BE) : 45 - 39

Op vrijdag 31/05/2019 om 18:30 uur verdedigde een uniek team de HBBC kleuren in Bulle in het verre Zwitserland waar zij het voorprogramma voor de “Michwedstrijd” verzorgden. Met enkel Gust (12j) en Pol (9j) als ervarenen in het 5X5 basketbal, Gaston (5j), Stan (8j) en Dante (7j) met min of wat meer ervaring in het 3X3 basket, en de volledige basketwedstrijdleken Thea (7j), Raeno (8j) en Kiara (10j), wisten we op voorhand dat de wedstrijd op hoge ringen tegen het oudere en meer ervaren Zwitserse team een hele klus zou worden. Lengte- en ouderdomsverschil van de tegenstrever deerden de onze duidelijk niet en Pol met een layup nadat hij gelanceerd werd door Gust en diezelfde Gust zelf met een drive door de verdediging en beheerste afwerking zorgden in geen tijd voor een verrassende 0-4. Een voorsprong die er mee kwam door de stevige inspanningen in verdediging van Dante, Raeno en Kiara. Met enkel Gust die nog 2 maal efficiënt was in afwerking klokten we af bij 08 – 08 na 10 minuten. Hilariteit op de tribune in dit eerste kwart toen de ingevallen benjamin Gaston (bijna 5j) vrijgespeeld werd door broer Pol en niettegenstaande een foute tussenkomst van zijn tegenstrever toch bijna wist te scoren. Ook bij zijn vrijworpen miste hij net voldoende kracht om de ballen in de hoge ring binnen te leggen. Net als de andere teamgenoten gaf de ook ingevallen Stan het beste van zichzelf in verdediging. Door hun grotere gestalte en met enkele sterke schutters liepen de Zwitserse jongens iets uit. Maar met hun scores, waaronder een paar fraaie lay-backs, hielden Gust en Pol de schade beperkt. Even uitblazen bij 23 – 17. De andere, iets mindere ervaren, HBBC-spelertjes hadden het duidelijk moeilijker om over, de voor hun torenhoge verdediging, te geraken. Na de pauze zagen we dat elke speler meer en meer vertrouwen kreeg en kregen we steals en mooie pases te zien van Dante, Raeno, Kiara, Stan en de ingevallen Thea en Gaston. Op enkele scores van weer Gust pikte Pol gretig in met enkele scores zodat ons team, bijgestuurd door gelegenheidscoach Danny, het derde kwart winnend afsloot met een 12-14. Een mooie poging van Dante, die zijn tegenstrever verschalkte, botste spijtig genoeg tweemaal op de ring alvorens langs de verkeerde kant te vallen. In het laatste kwart bracht Pol met 4 scores op een rij het HBBC gelegenheidsteam terug tot 41- 39. Vanaf dan wilde de bal er plots niet meer in en zagen we de bergjongens terug verder uitlopen tot 45 -39. De wedstrijd vandaag toonde dat er voldoende talent aanwezig was bij ons team dat bij aanvang toch relatief onervaren was. Ze mochten met z’n allen met opgeheven hoofd ( ook noodzakelijk om hun tegenstander te kunnen begroeten) het terrein verlaten en hun rode Bulle Basket T-shirt ( heeft wat weg van de BULLS uitrusting) en medaille ontvangen. Geen wonder dat ze ook een overdonderend applaus van de thuisaanhang mochten ontvangen. De geestelijke steun van Vesper en Billy Thys en Lota en Pepijn Tomlow, die hun kracht gaven van boven op de berg, had ons jeugdig team duidelijk vleugels gegeven.

Kwartstanden: 08 -08 /15 - 9 (rust 23 - 17 / 12 - 14 / 10 - 8 (Eind 45 - 39)

Scorers : Gust Beutels : 20 Pol Beutels : 19 Gaston Beutels : - - Stan Beutels : - - Thea Beutels : - - Dante Thys : - - Vanbroeck Raeno: - - Vanbroeck Kiara : - - Lathouwers Danny: coach